Powyższe pytanie nie jest tak całkiem pozbawione sensu, jak mogłoby się wydawać – wystarczy uważnie przyjrzeć się nowej części „Diablo”, żeby zauważyć pewne prawidłowości. Zacznijmy od rzeczy najbardziej oczywistych: w „Diablo” mieliśmy do wyboru trzy klasyczne już dziś typy postaci: czarodzieja, wojownika i łuczniczkę. W „Diablo II” zestaw ten został nieco zmodyfikowany przez dodanie nekromanty i paladyna, czarodziej zmienił płeć, wojownik został barbarzyńcą, a łuczniczka (po przemianowaniu na amazonkę) zyskała opcję walki oszczepem.

W dodatku do „Dwójki” pojawiły się jeszcze dwie klasy – druid i zabójczyni, dając łącznie 7 klas postaci, z których każda miała swoje plusy i minusy, ale też przy przemyślanym rozwoju postaci każdą z nich dało się grę przejść bez problemów.

Dodatkowo każda miała swój własny, unikalny styl walki i specjalizowała się w innym typie starć: czy to w walce na odległość (amazonka, czarodziejka), w półzwarciu (druid, paladyn, nekromanta), czy to w bezpośredniej konfrontacji (barbarzyńca i zabójczyni).

W „Diablo III” grywalnych klas postaci ma być 5, przy czym jakoś tak dziwnie przypominają one te najpopularniejsze wśród grających w DII: barbarzyńca (wiadomo), czarodziej (też wiadomo), demon hunter (nowa wersja amazonki, walczy na odległość bronią strzelecką), monk (czyli podrasowana zabójczyni) oraz witch doctor (zmodyfikowany nekromanta). Jak widać w zestawieniu zabrakło paladyna i druida, zapewne dlatego, że paladyn był zwyczajnie „przepakowany” i zbyt mocny w stosunku do innych postaci, a druid raczej mało popularny i raczej trudny w obsłudze – przy czym nie było też dla niego takiej różnorodności ścieżek rozwoju jak w przypadku innych postaci.

(więcej…)

Jeszcze niedawno temu „World of Tanks” był w fazie testów (w których brałem udział, a co!), ale już od 13 kwietnia możemy sobie pograć w tę grę bez najmniejszych kłopotów, bo została oficjalnie wydana. I to w kilku wersjach językowych, a co dla nas najważniejsze, także i po polsku. Warto tu wspomnieć, że w becie polskie głosy były… poprawne, ale jakieś takie bezpłciowe, natomiast do pełnej wersji nagrano je całkowicie od nowa i z niesamowitymi pomysłami. Ot, na przykład przy celnym trafieniu we wrogi pojazd nasz dowódca czołgu potrafi wrzasnąć „W dziesiątkę!” (zamiast dotychczasowego „Trafienie.”), ale to jeszcze nic.

Kiedy uda się nam zniszczyć czołg przeciwnika, zdarzyć się może, że usłyszymy „Mój ci on!” (co jest dosłownym cytatem z „Krzyżaków” Sienkiewicza, jest to pamiętna kwestia wypowiedziana przez Jagienkę do Zbyszka) albo „Chcesz jeszcze!? Mam tego więcej!”. Takich i podobnych smaczków jest o wiele więcej, a samej grze uroku dodaje fakt, że są to zmagania wyłącznie wojsk pancernych. Obowiązuje podział na trzy klasy pojazdów, czyli czołgi, działa samobieżne oraz niszczyciele czołgów. Każda klasa ma swoje plusy i minusy, ale tak naprawdę nawet z niezbyt dobrze wyposażoną ekipą można pokonać przeciwnika, jeśli tylko zagramy jako zespół.

(więcej…)